ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ
Η Άγρια Ζωή του Milford Sound
Φώκιες γούνας, τα πιο νότια ρινοδέλφινα στον κόσμο, σπάνιοι πιγκουίνοι του Fiordland, κέα, και το μαύρο κοράλλι που μεγαλώνει παράξενα κοντά στην επιφάνεια.
Check dates and availability ↗Τι είναι πιθανό να δείτε, και τι όχι
Το Milford είναι άγρια περιοχή, και η άγρια ζωή του συμπεριφέρεται ανάλογα: ανταποδοτική, αλλά ποτέ με πρόγραμμα. Θέστε προσδοκίες με ειλικρίνεια και δεν θα απογοητευτείτε. Οι φώκιες γούνας της Νέας Ζηλανδίας είναι σχεδόν εγγυημένες· τα ρινοδέλφινα είναι συχνά αλλά όχι καθημερινά· οι πιγκουίνοι του Fiordland είναι εποχιακοί και ντροπαλοί· οι φάλαινες είναι γνήσια σπάνιο φαινόμενο. Πάνω από το νερό, τα κέα κλέβουν την παράσταση στη σήραγγα Homer και το δάσος βουίζει από μικρά ενδημικά πουλιά. Η καλύτερη συμβουλή είναι να παρατηρείτε το νερό και τους βράχους συνεχώς αντί να περιμένετε να σας το πουν, και να αντιμετωπίζετε κάθε θέαμα ως μπόνους παρά ως υπόσχεση. Τίποτα εδώ δεν ταΐζεται ή σκηνοθετείται, γι' αυτό ακριβώς μετράει όταν συμβαίνει. Ένα ζευγάρι κιάλια κερδίζει τον χώρο του στην τσάντα σας.
Φώκιες γούνας της Νέας Ζηλανδίας: οι αξιόπιστες
Οι φώκιες γούνας της Νέας Ζηλανδίας — kekeno — είναι το αξιόπιστο θέαμα. Μια αποικία βγαίνει στους βράχους όλο τον χρόνο κοντά στο Seal Point, στη νότια πλευρά του φιόρδ, και οι κρουαζιέρες επιβραδύνουν για να τις παρακολουθήσετε να απλώνονται, να ξύνονται και περιστασιακά να γλιστρούν στο νερό. Κυνηγημένες σχεδόν μέχρι εξαφάνισης για τη γούνα τους τον δέκατο ένατο αιώνα, έχουν ανακάμψει δυναμικά και είναι πλέον μια επιτυχημένη ιστορία διατήρησης που μπορείτε να παρακολουθήσετε από ένα σκάφος. Φαίνονται αδέξιες στην ξηρά και μεταμορφώνονται σε κάτι μπαλέτο κάτω από το νερό. Δώστε τους την απόσταση που κρατά ο καπετάνιος — είναι άγρια ζώα με απότομο δάγκωμα και καμία διάθεση για συντροφιά — και απολαύστε το γεγονός ότι αυτό, τουλάχιστον, είναι ένα θέαμα στο Milford που μπορείτε λίγο-πολύ να υπολογίζετε ανεξαρτήτως καιρού.
Ρινοδέλφινα στο άκρο του εύρους τους
Τα ρινοδέλφινα του Milford είναι ιδιαίτερα πέρα από τη συγκίνηση του να τα δείτε: αυτός είναι ο πιο νότιος μόνιμος πληθυσμός του είδους στον κόσμο, ζώντας στο κρύο άκρο αυτού που μπορούν να ανεχτούν τα ρινοδέλφινα. Μια αγέλη μερικών δεκάδων περιπλανιέται κατά μήκος της ακτής του Fiordland, μετακινούμενη ανάμεσα σε φιόρδ, οπότε είναι στο Milford συχνά αλλά όχι πάντα. Όταν είναι, συχνά θα κάνουν σέρφινγκ στο κύμα της πλώρης ενός σκάφους κρουαζιέρας, κάτι που είναι ό,τι καλύτερο στην παρατήρηση άγριας ζωής. Επειδή ο πληθυσμός είναι μικρός και μελετάται στενά, οι διοργανωτές ακολουθούν αυστηρούς κανόνες προσέγγισης και ταχύτητας γύρω τους — αν το σκάφος αποτραβηχτεί από δελφίνια, αυτό είναι οι κανόνες να λειτουργούν, όχι κακή τύχη. Δελφίνια dusky εμφανίζονται επίσης κατά μήκος της ακτής, αλλά τα μόνιμα ρινοδέλφινα είναι αυτά με την ιστορία.
Πιγκουίνοι του Fiordland και οι φωλιές τους στο δάσος
Δύο είδη πιγκουίνων χρησιμοποιούν το φιόρδ, και τα δύο απαιτούν υπομονή. Οι λοφιοφόροι πιγκουίνοι του Fiordland — tawaki — είναι από τους πιο σπάνιους στον κόσμο, αναπαράγονται στο παράκτιο τροπικό δάσος περίπου από τον Ιούλιο έως τον Νοέμβριο· στην περίοδο αναπαραγωγής μπορεί να δείτε έναν να κολυμπά πηδώντας μέσα στο νερό ή να στέκεται σε έναν χαμηλό βράχο, αλλά είναι ντροπαλοί και εύκολα τους χάνετε. Οι μικροί πιγκουίνοι, οι μικρότεροι στον κόσμο, είναι επίσης παρόντες. Οι tawaki είναι το βραβείο: ένας από τους λίγους πιγκουίνους που φωλιάζουν σε εύκρατο δάσος αντί για ανοιχτό έδαφος, κρυμμένοι κάτω από τα δέντρα που φτάνουν μέχρι το νερό. Τα θεάματα είναι ζήτημα τύχης και χρονισμού, και ένας καλός ξεναγός φύσης αξίζει αν οι πιγκουίνοι είναι προτεραιότητά σας — γνωρίζουν την εποχή, το φως και τα σημεία της ακτής που αξίζει να σαρώσετε.
Ο υποβρύχιος κόσμος που δεν βλέπετε από το κατάστρωμα
Η πιο εκπληκτική άγρια ζωή στο Milford είναι το κομμάτι κάτω από την επιφάνεια. Το σκοτεινό γλυκό καπάκι του φιόρδ ξεγελά βαθιά θαλάσσια είδη να ζουν κοντά στην κορυφή — «εμφάνιση βαθέων υδάτων» — οπότε το μαύρο κοράλλι, κανονικά πλάσμα μεγάλου βάθους, σχηματίζει αποικίες μέσα σε λίγα μέτρα από την επιφάνεια. Παρά το όνομα, το ζωντανό μαύρο κοράλλι είναι λευκό, ένα λεπτό δέντρο από λεπτά κλαδιά· το μαύρο είναι μόνο ο σκελετός από κάτω. Γύρω του ζουν αστερίες, ανεμώνες, σφουγγάρια και ψάρια προσαρμοσμένα στο χαμηλό φως. Ένα υποβρύχιο παρατηρητήριο αγκυροβολημένο στο φιόρδ σας αφήνει να κατεβείτε σε έναν θάλαμο παρατήρησης και να παρακολουθήσετε αυτόν τον κόσμο μέσα από γυαλί χωρίς να βραχείτε — ο ευκολότερος τρόπος να καταλάβετε ότι το δράμα στο Milford δεν σταματά στη γραμμή του νερού. Απλά γίνεται πιο παράξενο από κάτω.
Κέα, και τα πουλιά του δάσους
Ο κλόουν του Milford είναι το κέα, ο μοναδικός αλπικός παπαγάλος στον κόσμο — ελαιόχρωμο πράσινο με μια λάμψη πορτοκαλί κάτω από το φτερό, έντονα έξυπνο, και διαβόητο γύρω από τη σήραγγα Homer, όπου δουλεύει τα σταθμευμένα αυτοκίνητα ξεφλουδίζοντας λάστιχο και ανοίγοντας φερμουάρ σε αφύλακτες τσάντες. Είναι απειλούμενα και προστατευμένα, και το να τα ταΐζετε, όσο κι αν ζητιανεύουν, κάνει πραγματική ζημιά· κρατήστε το αυτοκίνητό σας κλειστό και το μεσημεριανό σας μακριά. Στο δάσος, ακούστε για το bellbird και το tui, τον ήμερο νοτιονησιωτικό κοκκινολαίμη που πλησιάζει τους περιπατητές, τον φουρφούρη που πετάει για έντομα, και τον μεγάλο, θορυβώδη kaka στο οξυόδασος. Από πάνω μπορεί να πιάσετε ένα γεράκι της Νέας Ζηλανδίας. Είναι ένα ηχοτοπίο όσο και θέαμα — το δάσος του Fiordland είναι ένα από τα πιο γεμάτα πουλιά μέρη που έχουν απομείνει στη χώρα.